نگاره من

تو كيستي كه من اينگونه بي تو بيتابم

شب از هجوم خـيالت نميـبرد خــوابم

تو چيستي كه من از موج هر تبسم تو

بسـان قايق ســرگشته روي گردابـم…

خدایا"

سبب گربسوزدمسبب توهستی

سبب ساز این جهان خدایاتوهستی

عشق یعنی دائماً در اضطراب
عشق یعنی تشنگی در شط آب
عشق یعنی لاله پرپرشدن
عشق یعنی در رهش بی سرشدن
عشق یعنی عاشق شیدا شدن
عشق یعنی گمشدن پیدا شدن
عشق یعنی مبتلا گشتن به درد
عشق یعنی عقل را کردی تو طرد
عشق یعنی هردمی در جستجو
عشق یعنی هجرت از من تا او
عشق یعنی حرف او برروی چشم
عشق یعنی صبر در هنگام خشم
عشق یعنی دلبری دلدادگی
عشق یعنی غربت واماندگی
عشق یعنی،همچو آتش سوختن
عشق یعنی چشم بر او دوختن
عشق یعنی دائماً در درد ورنج
عشق یعنی یافتن صدکوه گنج
عشق یعنی زلف تابیده کمند
عشق یعنی زلف او برپای بند

برایت بارهابگویم که در رگهایه منجاری شدی چون خون

که ازمن ساختی باردگرمجنون شاید..از شکوه عشق خانمان سوز

برایت بارهاباید قسم ها یاد کرد وبرایت بارهاسره سجده فروداورد

شاید زدست توبه تاریکی کوهستان غم باید سفر کرد

به دنبال تو تاخورشید بایدرفت

به پیش پای توشاید یک مشت خاک بی بها گردم

برای قلب تو شاید خدا گردم

نمی دانم که در جای نگین تاج زرین کلاهت جای می گیرم

ویادرزیر پاهای تو بی رحمانه میمیرم شاید

نمی دانم که بعد ازسالهای سخت ودشوارکه بعدازروزهای گرم شیرین

زمان مردنم ایا دراغوش تو جانم را خداگیرد ویا این ارزودر مطفه میمیرد

شاید...............     

چه كسي مي خواهد

    من و تو ما نشويم

                      خانه اش ويران باد